Prolog

   Czy zastanawialiście się, jak to jest czuć to, że nie długo stanie się coś złego, wiedzieć już z góry kto, co kiedy, jak i gdzie zrobi? Wiedzieć co dana osoba o tobie myśli? Co czuje?
   Od razu Wam powiem, że lepiej się nie urodzić.
    Pewnie spytacie, skąd ja to niby wiem? Otóż jestem taką osobą.
 
  Nazywam się Arica, mam osiemnaście lat. Mam czarne, sięgające do bioder włosy i szare oczy. Jestem bardzo blada i chuda. Nie jestem Miss Świata, ale wyglądam nie najgorzej.
   Mieszkam w starym domu ciotki, na którą zostałam skazana jakieś jedynaście lat temu, po tym, jak byłam świadkiem śmierci moich rodziców i starszego brata.
   Takiego typu wypadki się zdarzają. Jednak takiego wypadku jeszcze nikt nie przeżył. Nikt z wyjątkiem mnie.
    Do tej pory bladego pojęcia nie mam jakim cudem przeżyłam bez większych obrażeń, nie licząc blizny na policzku i złamanej ręki. Czy kiedykolwiek się dowiem? Nie wiem.

     W ciągu jednej doby straciłam trzy najbliższe mi osoby na całym świecie. Można pomyśleć, że to aż za wiele, ale jesteście w błędzie. Największą strata była utrata uczuć.
    Może źle się wyraziłam. Utraciłam zdolność przeżywania, bo nadal czuję emocje.
   Po dwóch tygodniach w szpitalu zaczęłam czuć, że coś dziwnego się ze mną dzieje. Czułam całą sobą, że wiem co się za chwile stanie i rzeczywiście się tak działo.
    Z początku myślałam, że to tylko przypadki, jednak gdy poraz tysięczny wiedziałam, co będzie dalej domyśliłam się, że to skutek uboczny mojego przeżycia.
   Nim byłam starsza, tym więcej odkrywałam takich skutków ubocznych.
    Teraz wiem, co inni myślą, wyczuwam i samopoczucie.

  Można pomyśleć "Na co narzekasz?". Otóż cały świat utracił swój urok. Nie umiem kochać. Już zapomniałam jak to jest być kochanym.
   Ciotka mnie nienawidzi, a inni się mnie boją. Nikt nie wie o moich "zdolnościach". Tylko tego by brakowało, aby wsadzać mnie do laboratorium, czy domu bez klamek.
   Jutro idę do nowej szkoły. I szczerze mówiąc boję się...


Opowiadanie jest wymyślone (mówię tak na wszelki)...
~ Keep Calm